De goede mensen van het Servische Exit Festival leek het leuk als wij, de goede mensen van Vice Magazine, op hun kosten werden ingevlogen en in een hotel gestopt om verslag te doen van het festival. Ons leek dat ook geen slecht idee. We hebben er een mooie tijd gehad, ondanks de tienduizenden aanwezige Britten en het feit dat we onze camera verloren in de vuigste tent van Servië.
Ergens in maart maakten Tom en Rhys van The Horrors al een paar mixtapes voor ons. Een tijdje later brachten The Horrors hun tweede album uit en gingen ze op tour door Amerika. Ze schuimden er
lokale platenwinkels af en kochten er de volledige vinylcollecties van
meerdere staten op. Tom maakte voor
ons een mix van die wonderlijke vondsten die ze tegen kwamen van Chicago tot in
Albuquerque. Klik door om te lezen en te luisteren hoe hun USA-trip
verder verliep.
Vlak voor het weer begon te regenen in Nederland konden we gelukkig nog even naar een zomers Metropolis. Het festival voor pasgeboren bands in het Rotterdamse Zuiderpark was dit jaar een beetje ingekrimpt en een beetje behoudend geprogrammeerd. Het is nu eenmaal crisis, maar het was evengoed een mooie dag in de genadeloze zon, vooral door de onvergetelijke bijdrage van Fucked Up. Ook Baddies, Rolo Tomassi, The Soft Pack en Daily Bread mogen op het lijstje van 'mensen die we lief vinden'.
Het is geen makkelijke week geweest voor mensen die volstrekt onverschillig tegenover Michael Jackson staan, en over zijn muziek weinig meer te zeggen hebben dan "ik vind het niet héél kut, maar wel best kut". Zoals ik. De enorme stortvloed aan nieuws en geanimeerde gesprekken over zijn dood zijn volstrekt te begrijpen, doch voor mij enorm oninteressant en helaas onmogelijk te ontwijken.
Ook al waardeer je hun muziek nog zo, grote kans dat je als luisteraar van The Gossip wel eens een nachtmerrie hebt gehad waarin Beth Ditto je vastbindt aan de spijlen van je bed om je lichaam vervolgens als springkussen te gebruiken. Om van deze begrijpelijke, maar irreëele angst af te komen, moet je de clip van 'Heavy Cross' maar eens bekijken, de single van het nieuwe album (dat je o.a. hier kunt kopen). Die is net nieuw, en gemaakt met liefde. Oh, en even doorklikken als je absoluut niet begrijpt waarom Beth Ditto jou slapeloze nachten kan bezorgen.
Omdat het zo'n mooie vrijdag is, hebben we bij deze cd-recensies die niet meer in het blad pasten enkele extra's toegevoegd: links naar de myspace-pagina's van de besproken artiesten en foto's van poesjes, borsten en auto-ongelukken.
Vorige week donderdag kon je op onze blog lezen dat Omar Souleyman in Amsterdam was voor een optreden in OCCII. Stiekem is deze Arabier toch wel een megaplatte producent van in-je-smoel-muziek. Tot onvrede van de culturele elite in Damascus is de favoriet onder taxi chauffeurs verworden tot het grootste muzikale exportproduct van Syrië - een duister land dat zonder meer deel uitmaakt van de as van het kwaad. Check de foto's om te zien hoe hij met zijn snor, zonnebril en drie sidekicks zijn publiek afgelopen donderdag imponeerde.
Ha, weer drie CD's die we graag in het blad hadden willen zetten als we wat meer centimeters hadden (Ja, dat mag je gerust beschouwen als een penisgrap, maar dan haten we je wel).
Chris de Wit, de man die ons soms over wereldmuziek inlicht en die al vele columns over muziek voor ons schreef, kwam met deze tip aanzetten: Omar Souleyman. Souleyman is een van de grootste namen van dabke. Dat klinkt als een Brabants toetje, maar het is toch echt een muziekstroming afkomstig van de straten van Damascus. Denk aan hypnotiserende Arabische muziek op steroïden, met snelle harde beats eroverheen, perfect voor een Syrische trouwerij. Souleyman zelf is ook nog eens een geweldige showman. Zijn eerste Europese tournee landt vanavond in Amsterdam en wel in krakershol OCCII. Ga hem zien voordat hij wordt geadopteerd door de Max Havelaar-Wereldwinkel-crowd!
Neem inhoud van deze site over (XML)
Laatste reacties